Jednym z najbardziej rozpoznawalnych zabytków Tczewa są mosty na Wiśle. Są również doskonałym przykładem XIX wiecznej myśli technicznej. Ich powstanie wiąże się z linią kolejową, którą państwo pruskie postanowiło połączyć Berlin z Królewcem (obecnie Kaliningrad). Kamień węgielny pod budowę mostu kolejowo-drogowego wmurowano 27 lipca 1851 roku. O wielkiej  wadze tej inwestycji świadczy fakt, że dokonał tego osobiście król pruski Fryderyk Wilhelm IV. W 2019 roku podczas remontu odkryto, zakopaną wówczas „kapsułę czasu”. Obecnie jej zwartość eksponowana jest w tczewskiej Fabryce Sztuk. Budowę mostu ukończono w 1857 roku. Głównymi jego projektantami byli Carl Lentze, Rudolf Eduard Schinz, który zajął się obliczeniami związanymi z konstrukcją oraz Friedrich August Stüler odpowiedzialny za wizualną stronę mostu. W efekcie powstał niepowtarzalny obiekt -  most o sześciu przęsłach zbudowanych z ażurowych kratownic i dziesięciu neogotyckich wieżach. Na każdym jego końcu powstała brama. Były one ozdobione płaskorzeźbami, które przedstawiały scenę otwarcia mostów i rycerzy zakonu krzyżackiego. Tczewski most był wówczas najdłuższą tego rodzaju konstrukcją w Europie i liczył sobie 837,3 m długości. Prowadziły przez niego najważniejsze połączenia kolejowe m.in. Paryż-Petersburg. Wraz z dynamicznym rozwojem kolei w kolejnych latach postanowiono wybudować drugi, już tylko kolejowy most. Jego budowę ukończono w 1891 roku. W późniejszym czasie oba mosty zostały przedłużone o trzy przęsła. Powstawała wówczas również wspólna brama wjazdowa od strony Lisewa. W 1920 roku, Tczew oraz mosty, po latach zaboru pruskiego, znalazły się w granicach odrodzonej Rzeczypospolitej. 1 września 1939 roku, działając zgodnie z rozkazami, polscy saperzy wysadzili w powietrze oba mosty. W czasie okupacji, Niemcy odbudowali tylko most kolejowy. 8 marca 1945 roku wobec zbliżającej się do Tczewa Armii Czerwonej, Niemcy zniszczyli most kolejowy natomiast nie wysadzili ruin przeprawy drogowej. Na początku 1947 roku obu mostom przywrócono przejezdność. Niestety, powódź, która wówczas nawiedziła Polskę ponownie zniszczyła obiekty. Ostatecznie most drogowy oddano do użytku w 1959 roku (most kolejowy uruchomiono w 1958 roku).  W 2011 most drogowy, z powodu złego stanu technicznego, został całkowicie zamknięty dla ruchu. Od 2012 roku trwa generalny remont przeprawy. W roku 2016 most, jako całość, do rejestru zabytków.